درناي سيبري يكي از صدها گونه در حال انقراض در كشور ماست كه از سال ۱۳۵۶ در طبقه بندي IUCN در رده «به شدت در معرض خطر» قرار گرفت، و از اين سال تاكنون همچنان جمعيتش در حال كاهش است تا آنجا كه تعدادش از ۱۱ قطعه به ۳ قطعه رسيده است. البته از سال ۸۰ توجهات بين المللي به اين گونه باعث ارايه طرح حفاظت از درناي سيبري شد كه با همين توجهات و حمايت ها يك سال بعد كارش را آغاز كرد.
درناي سيبري پرنده بومي ايران نيست و تنها چند ماه آن هم در فصل سرد زمستان در مناطق محدودي از شمال ايران ميهمان ماست؛ اما حفاظت از گونه ها و تنوع زيستي يك وظيفه جهاني است.
در سال ۱۳۷۰ در كنوانسيون حفاظت از گونه هاي مهاجر (كنوانسيون بن) يادداشت تفاهمي بين ۹ كشور به امضا رسيد،ولي با توجه به كاهش چشمگير جمعيت جهاني اين پرنده،سازمان حفاظت محيط زيست ملل متحد، يك پروژه اختصاصي را براي كشورهاي روسيه، قزاقستان، ايران و چين ترتيب داد كه قرار شد طي يك برنامه ۶ ساله انجام شود و زيستگاه هايي كه اين پرندگان از آنها استفاده مي كنند مورد حفاظت جدي قرار گيرد. اين پروژه در ايران در حال اجراست.
يكي از اقدامات اساسي پروژه حفاظت از درناي سيبري،كنترل مسيرهاي پروازي اين پرنده طي مهاجرت است. هنگامي كه درنا از ايران خارج مي شود از كشورهاي آذربايجان، قزاقستان و روسيه عبور مي كند و طي مسير مهاجرت چند هزار كيلومتري خود با مشكلات و مخاطرات بسياري مواجه است. البته هريك از اين كشورها در سطح ملي نيز بايد برنامه هايي را براي حفاظت هرچه بهتر از اين گونه تدوين كرده اند و تالاب ها و مناطق زمستان گذراني و عوامل تهديد را مورد شناسايي قرار داده اند.
از جمله اهداف اصلي اين پروژه افزايش اطلاع رساني و ارتقا دانش عمومي در مورد اين پرنده در جهت ارتقا مشاركت مردمي براي حفظ اين گونه باارزش است تا جوامع مختلف حفاظت از اين پرنده را جز وظايف ملي خود بدانند براي نائل آمدن به اين هدف سايت پروژه حفاظت از درناي سيبري براي جلب مشاركت مردمي و اطلاع رساني عمومي ايجاد شده است.
